Arsenaal aan Opties
Niet zo lang geleden was mijn keuze beperkt tot live televisie, YouTube of Netflix. Nu word ik geconfronteerd met een arsenaal aan opties: Videoland, Prime Video, Disney+, AppleTV, HBO…de lijst is eindeloos. Mijn relaxmoment begint met keuzestress.
Platform First, Content Second
Opvallend is dat de keuze zich eerst richt op het platform, niet de content. Het bepaalt een groot deel van de kijkervaring: bij WIE is ga kijken, bepaalt WAT ik uiteindelijk ga kijken.
Platformen zijn de nieuwe Omroepen
Vroeger koos je voor een omroep die jouw normen & waarden weerspiegelde; tegenwoordig kies je voor een platform dat jouw voorkeuren bedient. Dit nieuwe keuzeproces, versterkt door algoritmes en gevoed door uitgewisselde aanbevelingen door vrienden en collega’s, resulteert in een overvloed aan ‘nog te kijken’ content en een evenredige hoeveelheid abonnementen.
Platform bubbels
Terwijl ik door alle menu’s blader op zoek naar de perfecte actiecomedy voor deze druilerige dag, realiseer ik me hoe cruciaal de platformkeuze is. Elk platform biedt een uniek universum met eigen verhalen en sferen. Kies ik voor Netflix, dan duik ik in een zee vol algoritme-gestuurde suggesties. Ga ik voor Disney+ dan stap ik in een wereld vol magie, nostalgie, superhelden en happy endings.
Deze platformkeuze bepaalt dus sterk wat we zien en ervaren, en leidt ons onbewust naar een specifieke contentbubbel.
Onbereikbare Universums
Hier ontstaat een probleem voor aanbieders die geen toegang hebben tot het platform waar jij voor kiest, maar die wel content maken binnen jouw interesses en overtuigingen.
Neem bijvoorbeeld de Nederlands Publiek Omroep, die als doelstelling heeft om een divers en breed aanbod te maken voor alle Nederlanders. De NPO is primair te vinden via lineaire televisie of NPO Start. Als ik alleen rondhang op Netflix, YouTube en Instagram, zal het voor de NPO toch lastig worden om mij te bereiken en te bedienen.
Ironisch genoeg zorgt meer keuzevrijheid dus niet noodzakelijk voor een breder wereldbeeld.
Diepgaande vragen
Het roept bij mij diepgaande vragen op over mediaconsumptie. Worden we gelukkiger van deze uitgebreide keuze in content en aanbieders? Kunnen we spreken van zelfstandige beslissingen, of worden we (on)bewust in onze digitale bubbels gehouden waar andere aanbieders ons niet kunnen bereiken? Zijn wij überhaupt in staat om keuzes te maken bij een overdaad aan opties?
Mooie vragen, op deze regenachtige dag. Maar ik heb mijn actiecomedy nog niet gevonden, dus ik zoek nog even verder.
Fijne zondag! 🌧️📺